เป็นงานภาพเขียนสีน้ำมัน…

ปอยไม่ได้วาดภาพสีน้ำมันนานแล้วหละ
แต่ต้องวาดคราวนี้ เพราะมีเพื่อนคนหนึ่ง ที่อยู่ในเมลล์กรุ๊ป ขอให้ช่วย
โดยมีภาพตัวต้นแบบ จากถุงใส่ของ

“หาคนวาดรูปนี้ให้หน่อยดิ ลูกค้าจะเอาไปทำอิงค์เจท อยากได้เป็นภาพเขียน”
“หาไม่ได้พี่ หาเจอแต่ตัวปอยเองนี่แหละ”

ไม่ได้คิดเงินแกค่ะ…เพื่อนกัน คิดไม่ถูก
เลยให้แกไปซื้อ สี เฟรมผ้าใบ น้ำมันสน น้ำมันลินสีดมาให้
เพราะปอยไม่มีสักอย่าง…ย้ายบ้านบ่อยเกินไป ของหายหมด

ดูๆไปแล้ว พวกนักบัลเล่ต์นี่ เอวอ่อน ขาอ่อนเหมือนกันแฮะ
ระหว่างที่ปอยวาดไป ปอยก็ดูนู่นดูนี่ไป ติมั่ง ชมมั่ง บ่นมั่งตมประสา

“นักบัลเล่ต์ ทำไมขาใหญ่จัง”
“เต้นบนผิวน้ำได้ อย่างงี้ก็เป็นเมีย เดวิด ครอปเปอร์ฟิวได้ดิ”
“ทำไมท้องฟ้ามันต้องเป็นสีเทา ฟร๊ะ อย่างงี้จะน่าเต้นตรงไหน หมองหม่นพิลึก”

ปอยก็เลย แอบใส่สี ม่วง เพอเิพิ้ล , ฟ้า อุลตร้ามาลีน , เหลือง แกรมบอท ลงไปในงาน
เพื่อให้ภาพดูสดใสขึ้น เพราะยังไงๆ มันก็ต้องมีสีพวกนี้อยู่ ไม่รู้แหละ

สาวสวย ใส่ชุดชมพู ผิวขาวเหลือง เต้นอยู่กลางน้ำ มีเงาสะท้อนด้วย
เงาในน้ำ จำเป็นอย่างยิ่ง ที่จะต้องสะท้อนสีต่างๆบนตัวเธอ ออกมาให้เห็น

ปอยเป็นคนเอาแต่ใจตัวเองอ่ะ…โดยเฉพาะเรื่องวาดรูป ถ้ามีใครให้ปอยทำให้
คนๆนั้นต้องรู้ก่อนว่า จะมาสั่งให้ปอยทำตามความต้องการของเค้าไม่ได้
เค้าต้องตามใจปอย ว่าปอยอยากทำให้เค้าแบบไหน…ฟังดูแย่ๆแฮะ

นี่คือตัวอย่างของคนที่ ขาดคุณสมบัติอย่างยิ่ง ในการที่จะรับจ้างเขียนรูป
สันดานมันเสีย…ทำไม่ได้จริงๆ

ปอย msn ไปบอกพี่แกว่า

“พี่ๆ เสร็จแล้วค่ะ ท้องฟ้าในแบบมันเป็นสีเทา ปอยเปลี่ยนนิดหน่อยนะ ให้เข้มขึ้น
สีเทามันไม่สวย อ่ะ”

ปลายทางตอบกลับมา “ดีจ้ะ อิงค์เจทจะได้สวยๆ”