นี่คือความสำเร็จ …. เปล่านะ ปอยไม่ได้กำลังพยายามที่จะทำให้ตัวเองรวย
เพราะไม่เคยอยากรวย
เพราะไม่เคยรู้เลยว่า แค่ไหน ท่าไหร่ ที่คนเราเรียกว่า”รวย”เลยไม่รู้จะอยากไปทำไม….

ความรวยไม่มีคำว่าสิ้นสุด…ในความรู้สึกของปอย เพราะฉะนั้นอย่าไปยุ่งกับมัน

แต่การไม่มีหนี้ ไม่เจ็บป่วยบ่อยนัก มีบ้านอยู่ มีเงินพอใช้
และมีบุคคลอันเป็นที่รัก รายล้อมแค่นี้ นี่แหละ คือสุดยอดของความสุขในชีวิต
ปอยกำลังพยายาม ให้มีครบอย่างที่บอกอยู่

เหลียวมองไปดูรอบๆตัวเรา มีคนพยายามแบบเรา เยอะเหมือนกันแฮะ
หลายๆคน เพิ่มข้อ อยากรวยเข้าไปด้วย
และอีกหลายๆคน..มีข้อเดียว คือ ขอให้วันนี้ มีข้าวกิน….

ปอยมีความคิด ที่เอาไว้บอกตัวเองอย่างหนึ่งว่า
เวลาเหนื่อยๆ อย่าส่องกระจกมองตัวเอง แต่ให้โผล่หน้าต่างไปมองคนอื่น
แล้วจะเห็นว่า เราไม่ใช่มนุษย์คนเดียวในโลก ที่เหนื่อยเป็น

ไม่ได้มีเราเท่านั้น ที่ต้องใช้ ความพยายาม ทั้งกาย และ ใจ

ไม่ใช่ทุกคนที่ต้อง ตื่นแต่เช้า เพื่อมาก้มหน้า ตากแดด … แต่บางคน ต้องทำ

ไม่ต้องอยู่ในออฟฟิศเคลื่อนที่ ที่ระบบปรับอากาศ ทำได้แต่ เปิด กับ ปิด
….
ผู้ชายในรูปคนแรก ปอยเห็นเค้าทุกวัน เช้าก็เห็น เย็นก็เห็น..ปอยอยากรู้เค้าตื่นตอนไหน
และกลับบ้านตอนไหน
เค้าจะมานั่งเป่าใบไม้ บริเวณสะพานลอยที่เชื่อมต่อ กับสถานีรถไฟฟ้า ทุกเช้า
เวลาเย็น ปอยก็จะเห็นเค้าไปอยู่อีกมุมหนึ่ง คนละฟากของสะพาน
…
ปอยยังสงสัยว่า นี่พี่แกขยันจัด หรือ ว่าอยากเปลี่ยน โลเคชั่น
ในการบรรเลงเพลงใบไม้กันแน่….
….
….
รูปที่สอง เป็นคุณป้า ที่จะคอยเก็บกวาด ทำสวน ตัดกิ่ง บริเวณหน้าวัง
หน้าวังรถติดประมาณ ครึ่งชั่วโมง ปอยเห็นแก เก็บๆๆๆ ใบไม้ใส่ถุงทีละใบๆ
โดยที่ไม่เคยเห็นแก เงยหน้าขึ้นมาดูนกดูเมฆ เลย
อย่างน้อยก็เป็นเวลา ครึ่งชั่วโมง ที่แกไม่ยอมเงยหน้า
…
…
น้องกระเป๋า ในตู้แช่ไก่ …. ต้องทนทรมาน อยู่ในออฟฟิศเคลื่อนที่
ที่ระบบปรับอากาศ ทำได้แค่ เปิด กับ ปิด