ปอยมีเจ้านายกับเค้าอยู่คนหนึ่ง…คนเดียวจริงๆ และเป็นเจ้านายคนสุดท้าย
ที่ชีวิตนี้ปอยไม่คิดที่จะเปลี่ยนนายใหม่…
นอกซะจากว่า ปอยมีอะไรทำเป็นของตัวเอง ถึงวันนั้นคงต้องร้องเพลงลากันละ
(ซึ่งจะพยายามทำให้ได้ ในเร็ววัน)

เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ที่ผ่านมา เป็นวันคล้ายวันเกิดของเจ้านายปอย
ก็อวยพรกันไปตามระเบียบ ตามประสาเจ้านายลูกน้อง

“แฮ๊ปปี้เบิร์ดเดย์นะเฮีย….ขอให้รวยๆ แล้วแบ่งให้ปอยรวยมั่ง”

ตกบ่ายเจ้านายเดินมาหา
“ปอยครับๆ…ร่วมทำบุญกับเฮียมั๊ย”
“ทำบุญไรอ่ะเฮีย”
“เฮียจะทำบุญปล่อยหมา คืนนี้4ทุ่ม เอามั๊ยปอย อยู่ดึกทำบุญปล่อยหมากัน”
” …… ”

จะมีเจ้านายคนไหนมั๊ยที่ …. ออกใบเตือนให้หมา
ที่โรงงานมีหมาอยู่หลายตัว เป็นหมาที่แม่บ้านเอามาปล่อยทิ้งไว้
เราก็คอยเอาเศษอาหารให้มันกิน …. ก็เพราะว่าสงสาร
อยู่ไปนานเข้าๆ มันก็คงชินกับเรา จนไม่กลัวเรา เลยเที่ยวได้ฉี่ทิ้งไว้ตามไวนิลบ้าง แผงบูธบ้าง

บางทีก็ถึงกับกัดงานที่จะไปส่งลูกค้า จนขาด
เจ้านายปอยจัดการขั้นเด็ดขาดทันที โดยการออกใบเตือนให้มัน

ถึงสุนัขทุกตัวในโรงงาน โปรดทราบ
หลังจากนี้ต่อไปถ้าสุนัขตัวไหน ฉี่และกัดข้าวของภายในโรงงานเสียหายอีก …. จะทำโทษขั้นเด็ดขาดโดยการไล่ออกจากบริษัท
ลงชื่อ (…………………………)

หมาอ่านหนังสือออกค่ะ…มันเลิกฉี่ และเลิกกัดไปพักนึง
สุดท้ายสัญชาติญาณของมันก็กลับมาทำงานเหมือนเดิม มันฉี่และกัด อีกครั้ง
คราวนี้แหละ ชะตาหมาขาดกระจุย…เจ้านายปอยเลยทำบุญด้วยการ ปล่อยหมาเข้าป่า
ได้บุญกันไป ทั้งคนและหมา ……

เจ้านายปอยเป็นคนใจเย็น ถึง เย็นที่สุด…เย็นจนหลายๆครั้ง ปอยว่าเย็นเกินไป
……………………
มีอยู่ครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว เฮียชวนปอยไปคุยงานกับลูกค้า ที่คาเฟ่แห่งหนึ่ง
คาเฟ่นี้ เฮียเคยมาหลายครั้งแล้ว …. แต่ก็ยังหลงทางอยู่จนได้
สมมุติว่าชื่อ “เรซิ่นคาเฟ่”….ร้านอยู่รังสิต…เรานัดลูกค้า 2 ทุ่ม
แต่เราไปถึง 5 ทุ่ม….เพราะเฮียมัวแต่พาปอยไปวนเวียนอยู่แถวๆสะพานนวลฉวี “–

“เฮ๊ยปอย…เฮียว่าเราหลงทางว่ะ”
“มีอะไรแปลกใหม่กว่านี้มั๊ยเฮีย…นอกจากเฮียหลงทาง”

พอพวกเราไปถึงลูกค้าแปลงร่างเป็นยักษ์ นั่งรออยู่ จากงานที่จะโดนติแค่นิดๆหน่อยๆ
คราวนี้เราทำอะไรก็ไม่สวยไม่งามไปหมด…เฮียเดินกุมเป้าให้เค้าด่า นานนับชั่วโมง
ปอยยืนรอด้วยความไม่เข้าใจว่า…พากูมาทำไมเนี่ย…ไม่ใช่ลูกค้าปอยซะหน่อย

ปอยยืนตากยุงรออยู่ได้สักพัก ก็ได้ยินเสียงดังโพล๊ะ!……พร้อมกับกลิ่นเหม็นคลุ้งโชยมา
ลูกค้าที่เดินด่าเฮีย…เดินไม่ดูทาง ขาข้างหนึ่งหล่นผลัวะลงไปในถึงส้วมเก่า ที่โบกปูนปิดไว้แต่ยังไม่แห้ง ….
เฮียเดินมาหาปอย …. เห็นมั๊ย…เฮียบอกแล้ว บาปกรรมมีจริง..ไม่ต้องรอชาติหน้า โฮะๆๆๆ
………………………………
วันว่างๆวันหนึ่ง ปอยนั่งรถออกไปกินข้าวเป็นเพื่อนเฮีย ที่ศาลายา
ระหว่างทางขับรถออกจากโรงงาน..
ไม่รู้เรานั่งคุยเรื่องชาตินี้ ชาติหน้ากันได้ยังไง

“ชาติหน้ามันมีจริงเหรอเฮีย…ตายแล้วคนเราไปเกิดใหม่จริงเหรอ”
ปอยถามเฮียแบบนี้ เพราะส่วนตัวปอยไม่เชื่อเรื่องชาติหน้า ปอยเชื่อว่า ตายก็คือตายไม่มีอะไรมากกว่านี้

เฮียตอบว่า ….
“ภพชาติเกิดขึ้นทุกขณะ ปอยหายใจเข้าปอยก็เกิด ปอยหายใจออกปอยก็ดับ สมัยพุทธกาลมีพราหมร์มาถามพระพุทธเจ้าว่า……
คนเราตายแล้วไปไหน พระพุทธเจ้าตอบว่า .. ดูก่อนท่านพราหมณ์ ถ้าไฟไหม้บ้านท่าน ท่านจะมัวมาถามหรือว่าใครเป็นคนเผา…ปอยรู้มั๊ย หลังจากนั้นนะ พราหมณ์ก็บวช แลัวก็สำเร็จอรหันต์ในที่สุด”

“โห…คุยกันแค่เนี้ย พราหมณ์บวชเลยเหรอเฮีย อรหันต์ด้วย”
“อืม…พราหมณ์บรรลุเลย…นี่ปอยนี่ไม่ได้อ่านหนังสือที่เฮียให้ไปเลยใช่มะ”
“ยังเลยเฮีย หนังสือหนากว่าเขียงที่บ้านอีก…ไม่กล้าอ่าน”

(เจ้านายปอยให้หนังสือปอยมา เป็นหนังสือของท่าน พุทธทาส “ปานาปฏิปทา”การกำหนดลมหายใจเข้า-ออก)

“อ่านดิเฮ๊ย…ดีนะ เค้าสอนเกี่ยวกับการกำหนดลมหายใจเข้า-ออก ปอยน่ะเป็นคนขี้โมโห อ่านแล้วจะได้ไม่ขี้โมโห ไม่ฉุนเฉียวง่าย…ปอยจะได้เลิกด่าเฮียบ่อยๆไง”…”–
………………………………………..

วันขยันๆของเฮียวันนึง…เฮียเดินมา
“ปอยครับวันนี้เราไปทองหล่อกันมั๊ยครับ…เฮียนัดลูกค้าไว้ 2ทุ่ม”

นั่นๆๆๆๆ งานเข้าอีกแล้วตรู…..แต่ปอยปฏิเสธไม่ได้ซะด้วย เพราะมันเป็นลูกค้าเฮียกับปอย ร่วมกัน

“ไปก็ได้แต่ 2ทุ่มปอยกลับบ้านไม่ได้นะรถหมดแล้ว เฮียต้องไปส่ง ถ้าไม่ไปส่งปอยไม่ไป”
“เอาค่ารถไปเหอะ เฮียช่วยครึ่งนึง”
“ม่ายยยยยยยย”
“ให้สุพจน์ขับได้มะ…เฮียให้มันไปส่ง”
“ม่ายยยยยยยย”
“งั้นเฮียไปส่ง…แต่เฮียขอเข้าไปดูหน้าน้องเขยเฮียหน่อยนะ”
“เชิญค่ะ”

เมื่องานเสร็จเฮียก็มาส่งปอยที่บ้านจริงๆ….บ่นอุบว่าบ้านไกลมาก ถ้าเฮียมาดูด้วยนะ เฮียจะบอกว่าปอยอย่าซื้อเลยว่ะ โครตไกล

ตอนที่ปอยกับพี่แพทจะซื้อบ้าน ……..
เฮียเป็นกำลังสำคัญในการช่วยเลือกบ้าน…บ้าน10หลังแรกที่ปอยไปตระเวณดู ไม่ถูกใจปอย
และไม่ถูกใจเฮีย…ร้อนมั่ง หันหน้าออกไม่ดีมั่ง มีรอยน้ำท่วมมั่ง เพื่อนบ้านหน้าตาเห่ยมั่ง

สารพัดเหตุผลที่เฮียจะทำให้ปอยไม่ได้บ้านสักที … บ้านหลังนี้ปอยจึงมาดูคนเดียว
ดูแล้วชอบ…ก็ตัดสินใจซื้อเลย ไม่ถามใครทั้งสิ้น

เฮียแวะซื้อลูกชิ้นหน้าหมู่บ้าน 3 ไม้ กินหนุบๆๆๆอยู่คนเดียว
แล้วก็บอกว่า ปะไปหาน้องเขยเฮียกัน…เฮียอยากรู้จักพี่แพทมากตั้งแต่รู้ว่าปอยมีพี่แพท
พอถึงหน้าบ้าน พี่แพทออกมาต้อนรับ ด้วยชุดกางเกงขาสั้น เสื้อกล้าม

“พี่แพท นี่เจ้านายปอย”
“เฮีย นี่แฟนปอย ชื่อพี่หนึ่ง”
……..
ต่างคนต่างสวัสดีกัน ทักทายกัน… ในขณะนั้น เฮียเดินกินลูกชิ้นไปด้วย
พี่แพทรินน้ำต้อนรับเฮีย…เฮียเดินสำรวจบ้าน ชมว่าบ้านสวย และไม่ลืมชวนพี่แพทกินลูกชิ้น
พร้อมกับส่งไม้ที่ตัวเองกำลังกินอยู่ ให้พี่แพท

“กินลูกชิ้นกันมั๊ยครับ…เอามั๊ยครับ” เสียงเฮียพูด ดูจะอู้อี้นิดนึง เพราะลูกชิ้นยังอยู่ในปาก
……………………………………..

ผ่านไป 1 อาทิตย์ อยู่ๆเฮียก็ถามปอยขึ้นมาว่า
“ปอย…ไอ้หนึ่งเป็นไงมั่ง ไอ้หนึ่ง”
“????…ใครอ่ะ ไอ้หนึ่ง”
“เอ๊า…ก็แฟนปอยไง…ไอ้หนึ่งอ่ะ”"
…..
“้อ้อ…แหมเรียกซะ ไ้อ้หนึ่ง เฮียไปหนิดหนมกะเค้าตั้งแต่เมื่อไหร่”
“ก็ตั้งแต่เจอหน้ากัน…สนิทเลย ฮ่าๆๆๆๆ…เป็นไงสบายดีมั๊ย..เฮียว่าเค้าผอมไปนะ”
“ค่ะ…เค้าสบายดี”

…………………………………
เฮียชอบไปกินข้าวที่ศาลายา และถ้ามีเวลาว่างตรงกัน เฮียมักจะชวนปอยไปด้วย
กินส้มตำ กินข้าวมันไก่ กินก๋วยเตี๋ยวเนื้อ

วันนั้นเราไปกินก๋วยเตี๋ยวเนื้อกัน…เฮียจอดรถที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง
“จอดได้เหรอเฮีย หน้าบ้านเค้านะ”
“จอดได้ดิ นี่ไงเฮียจอดแล้ว..จริงๆมันไม่ให้จอดหรอก แต่เฮียจะจอด”
……
“อ๊าววววว…เค้าไม่ด่าเหรอเฮีย”
“มันไม่ด่าหรอก แต่มันเคยถอยรถออกมาชนรถเฮีย นิสัยไม่ดี..แต่เฮียคนดี เฮียไม่โกรธมันนะ เฮียให้อภัย”
……
จอดรถปิดทางเข้าบ้านเค้า..ยังจะมาบอกตัวเองเป็นคนดีอีก..เชื่อเค้าเลย

ถึงร้านก๋วยเตี๋ยว…เราสั่งกินกันอย่างเอร็ดอร่อย…เออร้านนี้อร่อยจริงๆ
เฮียกิน 2 ชาม+โค๊ก+ขนมหวาน
ปอยกินชามเดียว

“น้องๆ เก็บตังค์ครับ”
“180บาทค่ะ”
………
เฮียควักเงิน ขลุกขลักๆ …
“เฮ๊ย ตายละวา ตังค์หมด ปอยมีตังค์กี่บาท เฮียไม่มีตังค์ว่ะ”
“จะมีได้ไงล่ะเฮียบอกจะเลี้ยงนี่ ก็วิ่งขึ้นรถมากระเป๋าตังค์อยู่ที่ออฟฟิศ…ตอนเนี้ย มี2บาท”

เฮียหันไปหาคนเก็บตังค์
“เอ่อ รับบัตรเครดิตมั๊ยครับ”
คนเก็บตังค์ขำ…”ไม่รับค่ะ ร้านเราอยู่ข้างทางเพ่”

เฮียวิ่งไปที่รถ…ปอยนั่งหน้าด้านรออยู่ที่โต๊ะ
เฮียเดินมาพร้อมเศษสตางค์ในมือ..(เฮียไปค้นมาจากเก๊ะหน้ารถ) นับใส่มือคนเก็บตังค์ทีละบาทๆๆ

อุ๊ย…ขาด2บาท….โอเค ปอยมี2บาท
อายเค้ามั๊ยเนี่ยเฮีย ขับฟอร์จูนเนอร์ แต่ไม่มีตังค์ค่าก๋วยเตี๋ยว …….
…………………………………..

เฮียปอยเป็นคนที่มี หิริโอตะปะ และเป็นคนใจเย็นมากๆ
เย็นจนปอย กลายเป็นคนใจร้อนไปภายในพริบตา ……..