สมุดบันทึกของปอยอลิน

หมาย = หนังสือราชการที่ใช้เกณฑ์ เกาะกุม หรือ เรียกตัว
ศาล = องค์กรที่มีอํานาจพิจารณาพิพากษาอรรถคดีโดยดำเนินการตามรัฐธรรมนูญ ตามกฎหมายและในพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์

ปอยเจอองค์กรที่มีอำนาจที่ว่าส่งหมายเรียกตัวปอยไปเจรจาเรื่องบ้านเพราะว่าขาดส่งมาหลายเดือนแล้วเนื่องจาก…(อันนี้คงไม่ต้องบอกอ่ะนะ)
ครั้งแรกที่ได้รับหมายศาลเมื่อ4เดือนก่อนปอยร้อง..อุ้ย มาจนได้
ศาลสั่งให้ไปเจรจาไกล่เกลี่ยในวันที่ 28 มกราคม ที่ผ่านมา…ทำยังไงดีน๊าตอนนั้นคิดในใจว่า
ต้องคุยกับธนาคารมันก่อน เห็นในจดหมายที่แนบมาบอกว่า ถ้าต้องการไกล่เกลี่ยโปรดติดต่อธนาคารก่อนวันนัดสืบพยาน …

ปอยติดต่อธนาคารทันทีหลังจากได้รับหมาย เจ้าหน้าที่ธนาคารรับสายถามปอยว่า
“แล้วคุณอลินยังต้องการเอาบ้านไว้รึเปล่าคะ”…แป่วววว
(ไม่เอาแล้วตูจะไปอยู่ที่ไหนอ่ะ)
หลังจากเจ้าหน้าที่ทราบความจำนงค์ของปอยเสร็จสรรพ เจ้าหน้าที่แจ้งว่า
ปอยต้องไปไกล่เกลี่ยที่ธนาคารก่อนเพื่อชำระค่าธรรมเนียมศาล เป็นจำนวนเงิน 3,000 บาท

โอ้ว…3,000 สำหรับปอยตอนนี้ เยอะแฮะ เอาที่ไหนเนี่ย
แต่ท้ายที่สุดพระเจ้าก็อยู่ข้างปอยเสมอ หึหึหึหึ ปอยได้งานมา1งาน เหลือกำไร 3,000 พอดี
บ๊ะ..อะไรมันจะพอดีขนาดน๊าน เกินๆมาอีกสักนิดก็ไม่ได้ พี่แพทบอกแหม เป๊ะเชียว

ปอยนัดกับธนาคารไว้ว่า วันที่ 25 มกราคม ปอยจะไปธนาคารเพื่อจัดการธุรกรรมที่ว่านั่น
คนเบี้ยน้อยหอยน้อยแบบปอยตอนนี้นะคะ จะเดินทางไปไหนแต่ละทีต้องคิดเยอะๆค่ะ
ว่าคุ้มค่ากับการเดินทางมั๊ย ปอยเลือกไปธนาคารวันที่ 25 ก็เพราะว่า
วันที่ 25 เป็นวันที่พี่แพทต้องไปพบหมอที่โรงพยาบาลเปาโลตามที่หมอนัด
วันที่ 25 เป็นวันที่ปอยนัดพี่จุ๋ยว่าจะไปรับของที่สั่งทำ

เช้าวันที่ 25 ปอยตื่นสายตามปกติ พี่แพทปลุกแล้วปลุกอีก ปอยก็ไม่ยอมลุกจากที่นอน แหมกว่าจะหลับตานอนมันก็ยากเย็นอยู่แล้ว จะมาให้ปอยตื่นง่ายๆได้ไง

11.00น. เราเดินทางด้วยรถตู้จากภายในหมู่บ้านมาลงที่ฟิวเจอร์ปาร์ครังสิตเพื่อต่อรถเมล์ไปโรงพยาบาลเปาโลที่แสนจะคุ้นเคย … หมอนัดพี่แพทบ่ายสองโมง
ปอยเดินไปส่งพี่แพทที่ตึกประกันสังคม ยื่นใบนัด จัดการรับบัตรสำหรับชั้งน้ำหนัก วัดความดันให้พี่แพทเรียบร้อยแล้วก็ปล่อยพี่แพทไว้ที่โรงพยาบาลคนเดียว ส่วนตัวปอยเองเดินทางต่อไปเพื่อจัดการธุระทั้งหมด

ทำไมปอยไปคนเดียวล่ะ??? เมื่อต้องจัดการอะไรที่ต้องเดินไปนู่น วิ่งไปนี่ ปอยว่าปอยไปไหนมาไหนคนเดียวดูจะคล่องตัวกว่าการที่จะมีสามีมาคอยเดินตาม มันเป็นนิสัยเสียๆที่ติดตัวมานานเนิ่น…ปอยชอบทำอะไรต่อมิอะไรคนเดียวเพราะรู็สึกว่าคล่องตัวไม่ติดขัด อีกอย่างปอยขี้เกียจที่จะต้องมานั่งตอบคำถามว่า เมื่อไหร่จะถึง เมื่อไหร่จะเสร็จ

หลังจากออกจากโรงพยาบาลเปาโล ปอยมุ่งหน้าไปธนาคารอาคารสงเคราะห์ สำนักงานใหญ่ด้วย รถไฟฟ้ามาหานะเธอ นั่ง BTS ไปลงสถานีหมอชิต เพื่อต่อ MRT ไปลงพระราม9
สมัยนี้นะคะ จะเดินทางไปไหนแต่ละทีสด๊วกสดวก ออกจากสถานีพระราม9 ปอยมะงุงมะงาหราอยู่สักครู่ ธอส.มันอยู่ตรงไหนของพระราม9วะเนี่ย หันซ้ายหันขวาก็คิดได้ว่า TAXI นี่แหละยังไงมันก็ต้องไปถึง ธอส.ได้แน่ๆ

ปอยเรียก TAXI เป็น TAXI เขียวเหลือง พี่คะไป ธนาคารอาคารสงเคราะห์สำนักงานใหญ่ค่ะ
TAXI ทำหน้างง แล้วถามปอยว่า “มันอยู่ตรงไหนเหรอน้อง” …พี่ไม่รู้แล้วหนูจะรู้มั๊ยอ่ะ…

เรียก TAXI คันที่สอง
“พี่คะไป ธนาคารอาคารสงเคราะห์สำนักงานใหญ่ค่ะ”
“มันไปยากเลี้ยวซ้ายไปแล้วมันก็ติด ออกไม่ค่อยจะได้ด้วยนะที่จะไปเนี่ย”
“เอาตรงๆได้มั๊ยพี่ หนูรีบ พี่จะบอกว่าพี่ไม่อยากไปใช่มะ”
พี่แกพยักหน้า ปอยโมโหคุณมึงจะอ้ำอึ้งอะไรกันนักหนายาวนานเนี่ย

ทำยังไงล่ะทีนี้ไอ้ครั้นจะไปรถเมล์ปอยก็ไปไม่ถูก อีกอย่างนี่มันก็บ่ายสามโมงแล้วด้วย
แต่แถวๆที่ปอยยืนอยู่มีวินมอเตอร์ไซค์จอดรอคิวกันยาวเหยียด ..เออนั่งพี่วินไปก็ได้นี่
“พี่คะไป ธนาคารอาคารสงเคราะห์สำนักงานใหญ่ค่ะ”
“เชิญเลยคร๊าบ 20บาทคร๊าบ”
(ทำไมมันถูกจังวะ)
พี่วินพาปอยขับมาได้นับ1ไม่ทันถึง20 ถึงแล้ว ธอส.จ่ายเงินไป 20บาท
ปอยอยากจะตบหน้าผากตัวเองสักฉาด นังง่าวเอ๊ย…มิน่า TAXI มันถึงไม่อยากมา
ก็มันใกล้แค่ตูดนี่เอง เวรกรรม อยู่บ้านนอกนานเกินไปซะละมั๊งตรู

ปอยเดินไปที่ตึก2 ชั้น2 ติดต่อฝ่ายบริหารหนี้ ยื่นบัตรประชาชน รอเรียกชื่อ
เจ้าหน้าที่เดินนำไปที่โต๊ะ 10 เจ้าหน้าที่ชายแต่งตัวรัดกุม สวมแว่นดำ และฉีดน้ำหอมกลิ่นฉุน
ให้ปอยเซ็นชื่อในเอกสารและถามว่า
“เอ่อ…คุณสะดวกที่จะผ่อนชำระต่อไปที่จำนวนเงินเท่าไหร”
“เลือกได้ด้วยเหรอคะ”
“เปล่าผมถามไปงั้นแหละ คุณก็ต้องจ่ายในจำนวนเงินเท่าเดิม” …แล้วจะมาถามหาเห็บอะไรเนี่ย

ปอยต้องจ่ายให้ธนาคารตามจำนวนเงินเดิมที่ปอยเคยจ่าย เป็นเวลา3ปี หลังจากนั้นจึงจะมาปรับโครงสร้างหนี้กันใหม่…กรอกเอกสารครบถ้วน เจ้าหน้าที่ให้ไปจ่ายค่าธรรมเนียมศาลโดยบอกปอยว่า
“เดี๋ยวคุณเดินไปที่เคาน์เตอร์ 1 2 หรือ 3นะ ยื่นเอกสารนี่ให้เขา พร้อมกับเงิน3,000บาท”
ปอยทำตามอย่างเคร่งครัด โดยเดินไปที่เคาน์เตอร์ 1 พร้อมกับยื่นเอกสารให้เจ้าหน้าที่ที่เคาน์เตอร์ 1 เจ้าหน้าที่ประจำเคาน์เตอร์ 1 ส่งเอกสารต่อไปให้เจ้าหน้าที่ที่เคาน์เตอร์ 2 เจ้าหน้าที่ที่เคาน์เตอร์2 รับเอกสารมาแล้วพูดว่า จี๊ดมันไปไหนวะ ….

สรุป เคาน์เตอร์ที่จัดการเรื่องเงิน มี3เคาน์เตอร์ เจ้าหน้าที่มี 3คน แต่คนคีย์ข้อมูลมีคนชื่อจี๊ดคนเดียว น้องจี๊ดไปห้องสุขานั่งรอน้องจี๊ดไปก่อน ครึ่งชั่วโมง…แม่เจ้า

น้องจี๊ดมาแล้วจัดการป้อนข้อมูลให้ปอยไปจ่ายเงินเสร็จแล้วปอยต้องกลับมาที่โต๊ะหมายเลข10อีก เพื่อเอาใบเสร็จไปให้เจ้าหน้าที่ดูและเซ็นเอกสารอีกส่วนหนึ่ง
ปอยใจร้อนอยากให้เสร็จเร็วๆ ใจหนึ่งหิวข้าว อีกใจหนึ่งเหม็นน้ำหอมอีตานี่ชิบหา…
เสร็จเรื่องทั้งหมด ปอยเดินออกมาเพื่อหาทางออก งงอีกแล้วคราวนี้

ปอยจะออกไปที่ถนนได้ยังไงเนี่ย ตอนนั่งพี่วินมาปอยก็ลืมดูทางว่าปอยเข้ามาจากทางไหน เห็นกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งเดินตามกันไปเป็นแถวๆ ปอยก็เดินตามเค้าไปบ้าง
ทำให้ปอยเห็นป้ายที่เขียนว่า เชิญชมตลาดละลายทรัพย์ รัชดาซ.4 รัชดาซ.4…นี่มันทะลุรัชดาซ.4เหรอเนี่ย
ง่าวอีกแล้วปอยอลิน..บ้านนอกเข้ากรุงแท้ๆ

ปอยเดินผ่านตลาดละลายทรัพย์ซึ่งตอนนี้ตลาดวายแล้ว เห็นแต่แม่ค้าพ่อขาย กำลังเก็บข้าวเก็บของของตัวเอง จะมีก็แต่ร้านก๋วยเตี๋ยวต้มยำมะนาวเท่านั้นที่ยังเปิดอยู่ เป้าหมายต่อไปของปอยคือ ปอยต้องไปหาพี่จุ๋ยเพื่อรับสินค้าที่สั่งไว้ บอกพพี่จุ๋ยว่าเดี๋ยวจะไปหาที่ออฟฟิศ

ปอยเดินไปเรื่อยๆเพื่อไปเรียก TAXI ไปลาดพร้าว71 เดินผ่านร้าน SNOP
จำได้ว่าเปิดตัวกับซิโด้เป็นฝูงก็ที่นี่ครั้งแรกเมื่อครั้งที่ซิโด้ได้มากินๆดื่มๆที่นี่ในงาน 100เพื่อน100ขวด… ความทรงจำฮาๆเก่าๆผุดขึ้นมาทีละนิด ละนิด เดินยิ้มเดินขำไปคนเดียว
เออกูนี่ท่าจะบ้า ทุกวันนี้ซิโด้โตขึ้นมากมาย มีเวปในเครือมากกว่า 1เวป
และทำให้ปอยมีเวปมาเขียนนู่นเขียนนี่ในวันนี้…เป็นพัฒนาการที่ดีขึ้นๆจนน่าชื่นชมยินดีด้วยจริงๆ

เรื่องเกี่ยวกับศาลของปอยยังไม่จบแค่นี้ แต่เขียนๆไปชักจะยาวขึ้นเรื่อยๆจนปอยชักจะง่วงนอนซะแล้ว…ติดตามตอนจบได้ในเรื่องหน้า และแล้วก็ขึ้นศาล

This entry was posted on วันพฤหัส, กุมภาพันธ์ 3rd, 2011 at 01:34 and is filed under สมุดเปล่า. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.