สมุดบันทึกของปอยอลิน

เรื่องราว มุมมอง ความคิด ในบางวัน…

ในวันเบื่อๆของ…ปอยอลิน…

เมษายน25

4 พฤษจิกายน 2551
มันเป็นวันเบื่อๆจริงๆนะ เบื่อมานาน
เคยคิดมั๊ยว่า ทำไมชีวิตคนเรามันต้องดิ้นรนสู้กันไปถึงขนาดนี้
ถ้าเราแค่ปลูกผัก ปลูกข้าว จับปลา….
แค่เราย้อนกลับไปใช้ชีวิต วิถีดั้งเดิม เราจะสบายกว่านี้มั๊ย
มีความสุขกว่านี้มั๊ย

คิดทบทวนแล้วทบทวนอีก ได้คำตอบที่ถามเองตอบเองว่า
ไม่หรอก เพราะถ้าเรายังมีกิเลส ชีวิตมันก็จะย้อนกลับมาในรูปแบบเดิมๆ
เฉกเช่นที่มันเป็น….

ปอยเป็นคนที่มีความทุกข์บนความสุขของตัวเอง
และขณะเดียวกันก็มีความสุขบนความทุกข์ของตัวเอง
กล้วยทอดเอ๊ย…ไม่มีอะไรสมดุลสักอย่าง

อย่าถามนะว่า ถ้าให้ย้อนเวลากลับไป จะไปแก้ไขอดีตอะไรบ้าง
เพราะถ้าทำได้ปอยเลือกที่จะอยู่กับเวลา ณ ปัจจุบัน

อดีต คือ อดีต จะไม่ไปแก้ไขอะไรทั้งนั้น เพราะปอยเชื่อว่า
ต่อให้ย้อนเวลากลับไปได้ ปอยก็คงจะทำและปฏิบัติเหมือนเช่นวันเวลาที่ผ่านมา
ไม่มีอะไรผิดเพี้ยน
เพราะเหตุการณ์แต่ละอย่างเราไม่เคยรู้อนาคต และเรามีวุฒิภาวะเพียงเท่านั้นจริงๆ
และที่สำคัญ อดีตมันพาปอยมาเจอคนในปัจจุบัน ปอยกลัวว่าถ้าอดีตเปลี่ยน
คนในปัจจุบันจะไม่มีตัวตน

เฮ้ยย กล้วยทอดจริงๆคนเรา ไม่มีอะไรสมบูรณ์ หรือ เพียงพอแต่พอดีสักอย่าง
เมื่อวาน (3 /10/51) เวลา 2 ทุ่ม ปอยเดินทางกลับบ้าน
เจอคุณตาแก่ๆคนเดิมที่เจอบ่อยๆ ถ้าปอยกลับบ้านเวลานี้

คุณตาจะนั่งขายปลาตะเพียนสานตัวละ 10 บาทอยู่บนสะพานลอย
ปอยซื้อแกคราวละ 2 ตัวทุกครั้ง ถ้าเจอแก
แกจะไหว้เราทุกครั้งที่อุดหนุน เห็นคุณตาแล้วนึกถึงปู่ที่บ้าน

ดีแค่ไหนแล้ว ที่ปู่มีลูกหลานดูแล มีข้าวกินทุกมื้อ ไม่ต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งขายของ
คุณตาแกคงไม่มีใคร คุณตาหน้าตาน่ารักเชียว
ปอยเดินผ่านแกไปแล้ว ด้วยตอนนี้เองปอยก็อยากรีบกลับบ้าน
หิวข้าว เหนื่อย และ จิปาถะ แต่สายตาก็เดินเหลือบมองคุณตาจนเหลียวหลัง

มันเหมือนเรายังทำอะไรไม่เสร็จ ตัดสินใจเดินกลับไปใหม่
ตา..เอาสองตัวจ้ะ
ตัวละ10บาท ขอบคุณๆ (พร้อมกับยกมือไหว้เรา..ตูจะอายุสั้นมั๊ยเนี่ย)

จริงๆไปให้คุณตาไหว้บ่อยๆก็ดี เพราะปอยชักอยากจะอายุสั้น
ตอนนี้ที่ห้องปอยมีปลาตะเพียนหลายตัวแล้ว
หวังว่าคุณตาจะมีลูกหลานกลับมาดูแลหลายๆคนบ้าง…สาธุ

Email will not be published

Website example

Your Comment:

Spam protection by WP Captcha-Free