วันนี้ปอยไปหาพี่จุ๋ยมา มีธุระกัน หลังจากกลับมาจากบริษัทพี่จุ๋ย
นั่งรถเท็กซี่กลับบ้านระหว่างทางเท็กซี่เปิดเพลงๆหนึ่งซึ่งเป็นเพลงประกอบละครที่กำลังฮิต(รึเปล่า)อยู่ในตอนนี้..ทำให้ปอยอดนึกถึงหนังเรื่องหนึ่งที่เคยดูไม่ได้
ซ่งเหลียน นักศึกษาวัย 19 ปี ต้องยุติการเรียนหนังสือ เมื่อพ่อของเธอเสียชีวิตลง ซ่งเหลียนถูกแม่เลี้ยงขายให้มาเป็นเมียน้อยเศรษฐีแซ่เฉิน ซ่งเหลียนเข้าบ้านสกุลเฉินในฐานะคุณนายที่สี่
คุ้นๆมั๊ย…ถ้ายังไม่คุ้นปอยก็จะบอกว่า
คำแก้ว นักเรียนวัย 15 ต้องยุติการเรียนหนังสือ เมื่อพ่อของเธอจบชีวิตตัวเองลงเหตุเพราะมีหนี้สินมากมาย คำแก้วถูกแม่เลี้ยงขายให้มาเป็นเมียน้อยเศรษฐีแซ่เชง คำแก้วเข้ามาอยู่ในบ้านตระกูลเชงในฐานะ คุณนายที่4
ปอยได้ดูละครเรื่องมงกุฎดอกส้มเมื่อครั้งที่ช่อง7นำมาทำเป็นละคร แต่ตอนนี้ช่อง3นำกลับมาทำใหม่ ก่อนหน้าที่ช่อง7จะทำ ช่อง3ก็เคยทำมาก่อนแล้ว กลับไปกลับมา วนไปวนมาตามฉบับละครไทย
ปอยเป็นคนชอบดูละครเพื่อผ่อนคลาย มันสนุกเพลิดเพลินดี
แต่ที่ชอบมากกว่าการดูละครคือ ชอบดูหนังดราม่าที่ภาพสวย
Raise The Red Lantern หรือ ตำนานรักในหอแดง หรือ คุณนายที่4ชิงโคมแดง
เป็นหนังเอเซียที่ภาพสวย...มาก ปอยได้มีโอกาสดูเรื่องนี้โดยการไปเช่ามาแบบไม่เสียเงินที่ thejui Movies ร้านเช่าหนังฟรีที่ดีที่สุดในประเทศไทย
ร้านนี้จำกัดการยืมเฉพาะสมาชิกที่สนิทสนมเท่านั้น แถมยังมีโปรแกรมสแกนความชอบของลูกค้าอีกด้วย การยืมหนังที่ร้านนี้ปอยไม่ต้องบอกเลยว่า อยากดูนั่นอยากดูนี่
โปรแกรมจะทำงานเองโดยอัตโนมัติ ไปถึงคืนหนังเก่าที่ยืมมาหลังจากนั้นโปรแกรมจะจัดการให้ท่านเองว่าวันนี้ท่านจะได้หนังไปกี่เรื่อง และเรื่องอะไรบ้าง
ปอยชอบหนังทุกเรื่องที่ได้มาจาก thejui Movies
โดยเแพาะเรื่องนี้ Raise The Red Lantern
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผล งานของผู้กำกับฝีมือดีชื่อ จางอี้โหมว ในสายตาปอยหนังเรื่องนี้มีการใช้สีอย่างชาญฉลาดเกี่ยวกับการสื่ออารมณ์ของผู้หญิงคนหนึ่งที่ ขุ่นเคืองกับการต้องเป็นภรรยาของชายที่มีภรรยาหลายคนเป็นชะตากรรมของสาวจีนยากจนในยุคนั้นที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้…(ทำไมต้องยอมด้วยวะ)
Raise The Red Lantern เป็นหนังที่ดัดแปลงจากนวนิยาย เข้าฉายในปี 1991 นำแสดงโดย กงลี่
ครั้งแรกที่ได้หนังเรื่องนี้มาจากพี่จุ๋ย และเปิดดูแค่ฉากแรกเท่านั้นปอยร้อง โอ้โห มงกุฎดอกส้มชัดๆ มงกุฏดอกส้มเป็นนวนิยายที่ปอยเคยอ่านตอนเด็กๆจนได้ดูเมื่อตอนเอามาทำเป็นละครที่ช่อง7 จริงๆเค้ามีภาคต่อจากมงกุฏดอกส้มด้วยชื่อเรื่อง ดอกส้มสีทอง ประพันธ์โดย คุณถ่ายเถา สุจริตกุล คุณแม่ของ คุณสมเถา สุจริตกุล หรือ SP Somtow วาทยากรอำนวยเพลง นักเขียน นักประพันธ์ที่มีชื่อเสียงของเมืองไทย ที่ไปทำชื่อเสียงในระดับสากล
จริงๆเรื่องนี้ถ้าเป็นปอย ปอยจะเขียนเอาไว้ว่า นวนิยายดัดแปลงจากเรื่อง Raise The Red Lantern มากกว่าที่จะเขียนว่า ประพันธ์โดย ……. จะเรียกว่าแปลก็ไม่เห็นจะถูกต้องนัก เพราะมีการเปลี่ยนแปลงสถานที่ ชื่อตัวละคร และอะไรต่อมิอะไรอีกมากมาย แต่โครงเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบ…มันใช่เลย…ใช่ถึงใช่ที่สุด
เริ่มเรื่องด้วยเด็กสาวจากบ้านนอกเข้ามาเป็นภรรยาคนที่4ของเจ้าสัวแก่ และด่านแรกที่เจอเลยคือคนใช้นั่งซักผ้าอยู่ต้นฉบับคนใช้ชื่อหยาง ฉบับเลียนแบบคนใช้ชื่อกิมลั้ง เจ้าสัวจะไปนอนเรือนใครเรือนนั้นจะจุดโคมแดง เมื่อโคมแดงไปจุดหน้าเรือนใคร (มงกุฏดอกส้มทำแค่เป็นหน้าห้อง) แสดงว่าคืนนั้นเจ้าสัวจะนอนที่นั่น คุณนายที่1เป็นคุณนายเมียแต่ง คุณนายที่2เป็นผู้ดีจอมปลอมมาจากเมืองอื่น และโดนคุณนายที่4ตัดหู คุณนายที่3เป็นนางเอกงิ้ว วันๆร้องงิ้วและลักลอบคบชู้กับหมอชวนมาเล่นไพ่นกกระจอกที่ห้องและโดนสั่งเก็บ ต้นฉบับจับแขวนคอที่หอคอย ฉบับเลียนแบบจับไปโยนบ่อน้ำ
สุดท้ายคุณนายที่4เป็นบ้า และเจ้าสัวก็มีคุณนายที่5…โอละพ่อ แก่จะตายห่…ยังจะเอาอยู่อีก
ปอยชอบเรื่อง Raise The Red Lantern มากแต่ไม่ชอบมงกุฏดอกส้ม โดยเฉพาะเมื่อมาทำเป็นหนัง เปรียบเทียบกับ Raise The Red Lantern แล้วห่างไกลกันมากกับคำว่าหนังดี(แต่พี่ไทยเอามาทำละครนี่เนอะ..ไปว่าเค้าก็ไม้ถูกแฮะ)
อีกเรืองที่วันนี้ปอยขอคุยด้วย ไหนๆก็คุยเรื่องหนังภาพสวยแล้วเรื่องนี้ก็มาจากร้าน thejui ร้านเดิม หนังชื่อเรื่อง Three Seasons : สามรัก สามฤดู
เป็นหนังภาพสวยอีกแล้วโดยเฉพาะในฉากที่เป็นปกอยู่นี่ เป็นฉากที่ให้สีเหมือนจิตรกรฝีมือดีมาบรรจงวาดภาพให้เราดู ฉากนี้สื่ออารมณ์ความรักที่ชายหนุ่มมีต่อหญิงสาวที่ตนรักได้อย่างประทับใจ ถึงแม้ว่าหญิงที่ตัวเองรักนั้นจะเป็นนางโลม
ปอยเพิ่งทราบจากการค้นข้อมูลของหนังเรื่องนี้ว่าผู้กำกับชื่อ Tony Bui เป็นคนเวียดนาม ที่อพยพไปอยู่อเมริกาตั้งแต่ 2 ขวบ เขากำกับหนังเรื่องนี้ในปี 1999 ขณะที่มีอายุเพียง 26 ปี และ Three Seasons เป็นหนังเวียดนามเรื่องแรกที่อเมริกาลงทุนผลิต นับแต่สงครามเวียดนามยุติ
เป็นหนัง ที่สะท้อนให้เห็นวัฒนธรรมและชีวิตความเป็นอยู่ของคนเวียดนามหนังวางเรื่องให้ชีวิตของคน 4คู่เป็นตัวแทนภาพสะท้อนที่ว่า
- เด็กชายตัวเล็ก เดินหิ้วกระเป๋าไม้คล้องคอขายยาอมยาดมยาหม่อง จนวันหนึ่งไปกินเบียร์กับอดีตทหารอเมริกันที่มาตามหาลูกสาว ปวดฉี่ไปฉี่แปปเดียวออกมากระเป๋าหายเข้าใจผิดนึกว่าอดีตทหารโขมยไป กลับบ้านไปบอกพ่อก็โดนพ่อด่า เด็กคนนี้เลยต้องเดินตามหากระเป๋าของตัวเอง จนได้ไปเจอเพื่อนเด็กผู้หญิงเก็บขยะ ในที่สุดเขาก็เจอกระเป๋าของเขาที่ถูกฝรั่งคนอื่นขโมยไป
- อดีตทหารอเมริกันมาตามหาลูกสาวตัวเองที่เกิดกับผู้หญิงเวียดนาม จนไปพบว่าลูกสาวเป็นผู้หญิงขายตัว และบอกความจริงว่าตัวเองเป็นใครกับลูกสาวด้วยอาการเก้อเขิน
- หญิงสาวเก็บดอกบัวกับเจ้าของสระบัวที่เป็นคนเขียนบทกวีซึ่งเป็นโรคเรื้อน หญิงสาวมารับจ้างเก็บดอกบัวไปขายในเมือง
วันหนึ่งเธอร้องเพลงพื้นบ้านเพลงหนึ่งขณะที่กำลังเก็บบัวในสระ ทำให้เจ้าของสระบัวที่เป็นโรคเรื้อนจนมือกุดเกิดซาบซึ้งขึ้นมาและอยากจะเขียนกวีอีกครั้ง หญิงสาวเก็บบัวจึงอาสาเขียนบทกวีให้ตามคำพูดของชายโรคเรื้อน และในที่สุดเขาก็ตายไปโดยมอบบทกวีจำนวนมากมายไว้ให้
- ไฮคนถีบสามล้อกับโสเภณีสาวชื่อลาน ไฮมารับลานทุกคืนหลังเลิกงานตามโรงแรม ลานไฝ่ฝันต้องการจะมีชีวิตสุขสบาย เหมือนๆกับคนร่ำรวยที่เธอได้พบได้เห็น
แต่ในที่สุดลานก็พ่ายแพ้ต่อความรักซื่อๆ จริงใจของสามล้อที่ยอมอดออมเก็บเงินจนได้ครบ 50 ดอลล่าร์เพื่อจ่ายเป็นค่าตัวให้ลาน เพียงเพื่อจะได้อยู่ใกล้ชิดกับเธอ 1 คืนโดยไม่คิดแม้แต่จะโซ๊ยเธอซะด้วยซ้ำ อีตาสามล้อนี่หวังเพียงแค่จะได้ดูโสเภณีสาวนอนหลับในชุดนอนที่เค้าซื้อมาให้ในโรงแรมหรูๆสบายๆ โดยไม่ต้องแต่งหน้า
2เรื่องนี้มีส่วนที่ปอยชอบเหมือนๆกันคือ ภาพสวย
แต่ส่วนที่ชอบไม่เหมือนกันคือเนื้อเรื่องเพราะเรื่องแรกมันเศร้าอย่างเดียว เรื่องที่2มันเศร้าแบบซาบซึ้ง…งงมั๊ยอ่ะ