สมุดบันทึกของปอยอลิน

เรื่องราว มุมมอง ความคิด ในบางวัน…

54วนซ้าย 54วนขวา

เมษายน25

20 พฤษจกายน 2551
เมื่อวันอังคาร ที่18 ที่ผ่านมา
ปอยได้รับโทรศัพท์เรียกตัวด่วน จากลูกค้าคนสำคัญ
เรียกปุ๊ปต้องไปปั๊ป เดี๋ยวแกจะงอน…ปอยออกจากบ้าน ขึ้นรถเมล์สาย 74
เพื่อไปลงเซ็นทรัลเวิลด์ เพื่อเดินไป เซ็นทรัลชิดลม

อากาศเย็น สบาย เดินๆๆๆ ไปเรื่อยๆ ไม่เมื่อยเลย
ถึงชิดลม คุยงานเสร็จภายในครึ่งชั่วโมงเท่านั้น…เร็วแฮะวันนี้

ขากลับปอยต้องข้ามฝั่งมาขึ้น 74 หน้าเซ็นทรัลเวิลด์ เพื่อไปต่อรถที่อนุสาวรีย์ไปออฟฟิศ
74มาช้าจัง..ยืนรอนานเมื่อยนะเนี่ย

ยืนบิดไปบิดมา รถก็ไม่มาสักที เอาไงดีว๊าไม่อยากนั่งแท็กซี่อ่ะ หลายร้อยเลยนา สาย4เนี่ย
ขณะที่ปอยกำลังบ่นๆ เบื่อๆอยู่นั้น อัศวินรถฟรีก็โผล่มา

รถเมล์สาย 54 ซึ่งไปถึงสาวรีย์ฯเหมือนกัน แถมเป็น”รถเมล์ฟรีบริการประชาชน”ซะด้วย
ฮะฮ่า…ไปคันนี้ดีกว่า

รถวิ่งไปเรื่อยๆๆๆ…โล่งฉิว ไม่ติดเลย…แต่…อ๊าวววววว
มันมาโผล่ประชาสงเคาระห์ได้ไงฟร๊ะ เฮ๊ย!!!! มันต้องไปสาวรีย์ฯสิเฟ้ย กรูก็ขึ้นถูกฝั่งแล้วนะ
มันจะเอายังไงกะชีวิตกรูเนี่ย

ความอยากรู้ ว่ามันจะวิ่งไปถึงไหน ปอยไม่ยอมลง อยากจะรู้จัก 54ให้ลึกซึ้งกว่านี้
ปอยนั่งไปเรื่อยๆ 54คันนี้ ผ่านตลาดห้วยขวาง ผ่านโรงเรียน ผ่านๆๆ
แต่ไม่ผ่านหน้าบ้านปอย ซึ่งตามปกติ มันต้องผ่านสิ

มันวิ่งๆๆ มาออกแยกห้วยขวาง-รัชดา เลี้ยวขวาไปทางพระราม9 วิ่งเส้นในที่ศูนย์วัฒนธรรม
ไปเข้าอู่มัน ที่พระราม9

มีสาวน้อยคนหนึ่ง นั่งมากับปอยในรถด้วย เดินมาถาม พี่คะมันมาอู่ได้ไงอ่ะ
อ้าววววววว…ไม่รู้ดิ นี่ก็ลองนั่งเล่นๆมาดูเนี่ย อยากรู้
แ้ล้วหนูทำไงอ่ะพี่ หนูจะไปสะพานควายอ่ะ…แง๊ววววววว

ก็จะไปใกล้ๆแถวนั้นเหมือนกันแหละ…รอปุเหลียวนะ ต้องถามนายท่าอ่ะ ที่นี่มันเป็นอู่

ปอยเดินแบบเจี๋ยมเจี้ยมไปที่ห้องนายท่าสถานี
พี่คะพี่ คือว่าหนูจะไป สาวรีย์อ่ะค่ะ แต่นั่ง54มา มันมาที่อู่เฉยเลย
นายท่าหัวเราะก๊ากกกก

นั่ง 54วนขวาใช่มั๊ยล่ะ ???? งงเว๊ย
54มันมี2เส้นทาง (วนขวา)ไปดินแดง กับ (วนซ้าย)ไปพหลฯ
แต่ทีนี้เราจะมองไม่ค่อยเห็น เพราะป้ายมันชอบเลื่อนมาบัง…อ้อ
แต่ถึงป้ายไม่บัง หนูก็ไม่ทราบหรอกค่ะ…อืม 5555 คุณป้าที่นั่งอยู่ข้างๆนายท่าหัวเราะร่วน
พร้อมๆกับยก ริสเตอร์รีน กระดกอึกๆๆๆ ปอยลืมเรื่องรถไปแปปนึง หันมาสนใจริสเตอร์รีนในมือป้าแก

“ป้าคะ นั่นมันน้ำยาบ้วนปาก”
“อืมใช่ๆๆ ยี่ห้อนี้อร่อยดี ยี่ห้ออื่นหวานไป ไม่ค่อยอร่อย” เง้อออออออออ…เค้าใช้บ้วนนะ บ้วนอ่ะ บ้วนๆๆ
ตายห่า ป้าแกจะมีชีวิตรอดถึงมีเหลนมั๊ยเนี่ย..แดร๊กริสเตอร์รีนแทนกระทิงแดงซะแล้ว

นายท่าบอกกับปอยว่า ให้ยืนรอตรงนี้แหละ เดี๋ยว1นาทีรถออก..คราวหน้าก็ดูนะ ว่ามันวงเล็บ วนซ้าย หรือวนขวา
รถเมล์นี่ก็แปลก สายเดียวกัน ดันวิ่งไม่เหมือนกัน

เหมือนๆกับสาย92 ที่ปลายทางมันถึงไม่เท่ากัน ปอยนั่งสาย92เป็นประจำ แรกๆก็ไม่ได้เลือกไม่ได้สังเกตุรถ
รู้แต่ว่า สาย92มันไปถึงรามาฯ…แต่ก็เจอมาหลายคันที่ พอผ่านสามเหลี่ยมดินแดงปั๊ป
กระเป๋าจะบอกว่า รถไม่เข้ารามาฯนะคะๆ…อ๊าววว อีกแระ กรูต้องเดินไกลอีกแระ

เพราะปอยจะต่อรถที่ป้ายราชวิถีพอดี ถ้าคันไหนไปรามาฯ มันจะต้องจอดส่ง-รับคนที่ป้ายนั้นก่อน
ทำไมมันเอาแต่ใจอย่างงี้วะ นึกจะไม่ไปก็ไม่ไป อะไรกันเนี่ย
แต่ปอยก็ถึงบางอ้อในบัดดล..เมื่อได้มีโอกาสคุยกับกระเป๋ารถเมล์

“อ๋อ 92มันมี2บริษัทอ่ะเจ๊ (แน๊มาเรียกกรูเจ๊ เดี๋ยวปั๊ด) บริษัทนึงไปรามาฯ บริษัทนึงมาแค่สาวรีย์”
“อ้าวแล้วงี้จะดูยังไงอ่ะ”
“เจ๊ก็ดูนะ มันจะเขียน คลองตัน-รามา กับอีกคันนึงจะเขียนว่า คลองตัน-สาวรีย์ฯ แล้วตัวหนังสือมันก็รูปไม่เหมือนกัน”

อ้อ…ไอ้รูปนี่เค้าคงจะหมายถึงฟอนท์อ่ะเนอะ..แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ
รถที่ไปรามาใช้ตรีนเขียน รถที่ไปสาวรีย์ใช้มือเขียน…แตกต่างค่ะ แตกต่างจริงๆ

ปอยยืนรอ 54(วนซ้าย) อยู่ได้ไม่ถึง 1 นาที รถก็ออกมา ปอยกับน้องสาวคนนั้นก็ขึ้นไปบนรถ
กระเป๋าใจดีบอกว่า ทำไมไม่รอรถฟรีล่ะ รถฟรีเดี๋ยวก็ออกมา คันนี้เสียตังค์นะ

“ไม่เป็นไรค่ะพี่ แค่นี้ก็ไปสายแล้วค่ะ”

รถวิ่งปุเลงๆ มาตามทางที่เคยคุ้น แหมค่อยโล่งใจหน่อย ถึงแน่กรู สาวรีย์ชัยฯ
ปอยเลือกที่นั่งเดี่ยว โดยมีน้องคนนั้นตามมานั่งข้างหลัง แล้วก็เปิดฉากคุยกะปอย ตอนที่รถผ่านตลาดห้วยขวาง

“พี่ๆๆ ที่นี่เค้ามีผลไม่ขายเยอะเนอะ”
“อืม ขายทุกอย่างแหละ มันเป็นตลาด”
“แล้วทำไมตลาดอยู่ตรงป้ายรถเมล์ล่ะคะพี่”….”เอ่อพี่ว่าป้ายรถเมล์มันดันมาอยู่ในตลาดมากกว่า…มั๊ง”

รถวิ่งผ่านหน้าบ้านปอย มุ่งหน้าไปสะพานควาย ใจปอยไปอยู่ที่สาวรีย์ฯแล้ว โดยไม่ได้สนใจมองน้องคนนั้นอีก
น้องเค้าลงสะพานควาย ก็คงจะถึงที่หมายไปก่อนปอยแล้วแหละ
แต่อะไรก็แล้วแต่ ที่เราคิด มักไม่เป็นอย่างที่คิด

สาวรีย์ฯค่า สาวรีย์ฯ … ปอยคว้ากระเป๋า เก้าเท้าลงประตู ฉับๆๆ
พลันก็มีมือนิ่มๆ มาจับแขน…อื๊ยยย!!

“อ๊าวว..มาลงสาวรีย์ฯทำไมเนี่ย”…”เอ่อ…มันไม่ใช่สะพานควายเหรอพี่”
“เฮ้ย!…นี่มันอนุสาวรีย์ชัยฯ สะพานควายมันเลยมาแล้วนะ”
“หนูก็นึกว่าพี่จะไปสะพานควายเหมือนหนู หนูก็รอพี่ลงก่อน”

กำของกรู ตายห่าแล้ว “นี่ๆๆมานี่เลย เดี๋ยวข้ามสะพานลอยนะ แล้วนู่นๆๆ เห็นป้ายนู้นมั๊ย ไปขึ้น54 74 38 ที่ป้ายนั้น มันไปสะพานควาย”
“ค่ะพี่ ขอบคุณค่ะ”…”แล้วบอกกระเป๋าเค้าซะด้วยนะว่า พี่คะถึงสะพานควายแล้วบอกด้วย”

น้องคนนั้นพยักหน้าหงึกๆ สวัสดีปอย 1 ที…กำของเวร ตามกรูมาทำม๊ายยย กรูจะไปสาย4

ระหว่างที่ปอยต่อรถอีกสายเข้าออฟฟิศ ปอยนึกเอาใจช่วยน้องเค้า ให้ไปถึงสะพานควายซะที เท๊อะ…

Email will not be published

Website example

Your Comment:

Spam protection by WP Captcha-Free