วันนี้ปอยไปหาพี่จุ๋ยมา มีธุระกัน หลังจากกลับมาจากบริษัทพี่จุ๋ย
นั่งรถเท็กซี่กลับบ้านระหว่างทางเท็กซี่เปิดเพลงๆหนึ่งซึ่งเป็นเพลงประกอบละครที่กำลังฮิต(รึเปล่า)อยู่ในตอนนี้..ทำให้ปอยอดนึกถึงหนังเรื่องหนึ่งที่เคยดูไม่ได้
ซ่งเหลียน นักศึกษาวัย 19 ปี ต้องยุติการเรียนหนังสือ เมื่อพ่อของเธอเสียชีวิตลง ซ่งเหลียนถูกแม่เลี้ยงขายให้มาเป็นเมียน้อยเศรษฐีแซ่เฉิน ซ่งเหลียนเข้าบ้านสกุลเฉินในฐานะคุณนายที่สี่
คุ้นๆมั๊ย…ถ้ายังไม่คุ้นปอยก็จะบอกว่า
(เพิ่มเติม…)
ข้าราชการต้องรับใช้ประชาชน
คุ้นมั๊ยกับคำพูดประโยคนี้…ปอยดูละครเรื่องนี้แล้วตอนแรกตะหงิดๆ ละครแนวนี้มาอีกแล้ว
พระเอกตัวดำย้ายวิกมาเล่นซะด้วย…จะโหลยโท่ยเหมือนคมแฝกมั๊ยเนี่ย
ดูไปดูมาไม่เหมือนแฮะ … แถมได้มาดูฉากเรียกน้ำตาอีกต่างหาก
ฉากนี้พี่ป๋อทำเอาปอยตื้นตัน “ข้าราชการต้องรับใช้ประชาชน”
(เพิ่มเติม…)
ขึ้นศักราชใหม่ของปีกระต่าย ดูข่าวสารในโทรทัศน์เขาบอกว่ากระต่ายเป็นสัญลักษณ์แห่งความตกใจ คงจะเอามาจากกระต่ายตื่นตูม
กระต่ายตื่นตูมเพียงเพราะมะพร้าวหล่นแล้วตีโพยตีพายไปว่าเป็นฟ้าถล่ม นิทานเรื่องนี้ปอยเคยอ่านตอนเด็กๆ และเชื่อว่าเด็กรุ่นเดียวกับปอยต้องเคยอ่านกันมาแล้วทุกคน กระต่ายตื่นตูมจนพาเอาสิงสาราสัตว์น้อยใหญ่วิ่งหนีตายกันอลหม่านจนเหยียบกันตาย
(เพิ่มเติม…)