สมุดบันทึกของปอยอลิน

หมาย = หนังสือราชการที่ใช้เกณฑ์ เกาะกุม หรือ เรียกตัว
ศาล = องค์กรที่มีอํานาจพิจารณาพิพากษาอรรถคดีโดยดำเนินการตามรัฐธรรมนูญ ตามกฎหมายและในพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์

ปอยเจอองค์กรที่มีอำนาจที่ว่าส่งหมายเรียกตัวปอยไปเจรจาเรื่องบ้านเพราะว่าขาดส่งมาหลายเดือนแล้วเนื่องจาก…(อันนี้คงไม่ต้องบอกอ่ะนะ)
ครั้งแรกที่ได้รับหมายศาลเมื่อ4เดือนก่อนปอยร้อง..อุ้ย มาจนได้
ศาลสั่งให้ไปเจรจาไกล่เกลี่ยในวันที่ 28 มกราคม ที่ผ่านมา…ทำยังไงดีน๊าตอนนั้นคิดในใจว่า
ต้องคุยกับธนาคารมันก่อน เห็นในจดหมายที่แนบมาบอกว่า ถ้าต้องการไกล่เกลี่ยโปรดติดต่อธนาคารก่อนวันนัดสืบพยาน …
Read the rest of this entry »

วันนี้ปอยไปหาพี่จุ๋ยมา มีธุระกัน หลังจากกลับมาจากบริษัทพี่จุ๋ย
นั่งรถเท็กซี่กลับบ้านระหว่างทางเท็กซี่เปิดเพลงๆหนึ่งซึ่งเป็นเพลงประกอบละครที่กำลังฮิต(รึเปล่า)อยู่ในตอนนี้..ทำให้ปอยอดนึกถึงหนังเรื่องหนึ่งที่เคยดูไม่ได้

ซ่งเหลียน นักศึกษาวัย 19 ปี ต้องยุติการเรียนหนังสือ เมื่อพ่อของเธอเสียชีวิตลง ซ่งเหลียนถูกแม่เลี้ยงขายให้มาเป็นเมียน้อยเศรษฐีแซ่เฉิน ซ่งเหลียนเข้าบ้านสกุลเฉินในฐานะคุณนายที่สี่

คุ้นๆมั๊ย…ถ้ายังไม่คุ้นปอยก็จะบอกว่า
Read the rest of this entry »

ข้าราชการต้องรับใช้ประชาชน
คุ้นมั๊ยกับคำพูดประโยคนี้…ปอยดูละครเรื่องนี้แล้วตอนแรกตะหงิดๆ ละครแนวนี้มาอีกแล้ว
พระเอกตัวดำย้ายวิกมาเล่นซะด้วย…จะโหลยโท่ยเหมือนคมแฝกมั๊ยเนี่ย
ดูไปดูมาไม่เหมือนแฮะ … แถมได้มาดูฉากเรียกน้ำตาอีกต่างหาก
ฉากนี้พี่ป๋อทำเอาปอยตื้นตัน “ข้าราชการต้องรับใช้ประชาชน”
Read the rest of this entry »

ขึ้นศักราชใหม่ของปีกระต่าย ดูข่าวสารในโทรทัศน์เขาบอกว่ากระต่ายเป็นสัญลักษณ์แห่งความตกใจ คงจะเอามาจากกระต่ายตื่นตูม

กระต่ายตื่นตูมเพียงเพราะมะพร้าวหล่นแล้วตีโพยตีพายไปว่าเป็นฟ้าถล่ม นิทานเรื่องนี้ปอยเคยอ่านตอนเด็กๆ และเชื่อว่าเด็กรุ่นเดียวกับปอยต้องเคยอ่านกันมาแล้วทุกคน กระต่ายตื่นตูมจนพาเอาสิงสาราสัตว์น้อยใหญ่วิ่งหนีตายกันอลหม่านจนเหยียบกันตาย
Read the rest of this entry »

18:00น.ของ วันอังคารที่ 23 มีนาคม 53
ปอยมาถึงร้านพี่บัว ร้านข้าวเจ้าประจำตรงขามออฟฟิศพี่แพท สามีสุดที่รักเพื่อกลับบ้านพร้อมกัน
หลังจากกลับจากการเดินทางไปเขาใหญ่ เพื่อสะสางงานที่คั่งค่างและส่งต่อให้เจ้ารงค์ เด็กหนุ่มสี่ตา
ที่กำลังจะกลายเป็นอดีตลูกน้อง เคลียเอกสารต่อ กับเจ้ารงค์อีกนิดหน่อย เจ้ารงค์ก็ลากลับ
Read the rest of this entry »

วันหยุดที่ผ่านมา หลังจากทำบัตรประชาชนเสร็จแล้ว
เวลาพักผ่อนจริงๆก็มาถึง …. ตั้งใจไว้ว่าจะดูหนังที่พี่จุ๋ย คัดสรรมาให้ดูสักหน่อย
Read the rest of this entry »

ปีใหม่นี้ไปเที่ยวไหนกันมาบ้างคะ…ไม่ต้องตอบหรอกนะ เพราะปอยคงไม่ได้ยิน
ส่วนปอย แทบจะไม่ได้ไปไหนเลย กินๆนอนๆอยู่ที่บ้าน
วันที่ 30 ไปบางกรวยสังสรรค์กับเพื่อนเก่าๆของพี่แพท กลับถึงบ้านก็เกือบตี4
วันที่ 31 ตั้งวงกับข้างบ้าน กว่าจะได้นอนก็เกือบ ตี4
วันที่ 1 พาพี่แพทไปกราบปู่ที่หมู่บ้านแพรมาพรคลองสี่ วันที่เหลือๆ นอนตายอยู่ที่บ้านกันแบบหมดสภาพ

หลังจากที่ใช้บ้านเป็นแค่ ที่นอน และที่กินข้าวมตลอดเกือบ 1ปี หลังจากที่ซื้อมันมา
อีกไม่กี่เดือนก็ใกล้จะครบวาระ ที่บ้านปอยจะมีอายุเต็ม 1ปีแล้ว

ปอยก็เลยคิดว่า บ้านควรจะมีคนอยู่ในทะเบียนบ้านอย่างจริงๆจังๆสักที
Read the rest of this entry »

ปอยเป็นโรคปวดหลัง มักจะปวดกล้ามเนื้อ ตามหลัง คอ เอว อยู่บ่อยๆ
ไม่รู้ว่าเกิดจากการทำงานมาก หรือ เกิดจากการเสื่อมถอยทางกายภาพกันแน่
สมัยวัยรุ่น (กว่านี้) ปอยใช้ร่างกายของตัวเองอย่างเต็มที่

ทำงานหามรุ่งหามค่ำ อดหลับอดนอน อย่างสนุกสนาน
นอนกลางดิน กินข้างถนน โดยไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องลำบากลำบนอะไร
กลับคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ต้องทำ และควรทำเร็วๆ เพื่อที่จะได้รับงานได้มากขึ้นอีก
ก่อนที่จะไม่มีงานให้ทำ ……..
Read the rest of this entry »

เช้าวันที่ 30 สิงหาคม 2009
ปอย สะรึมละลือ ลืมตาขึ้นมา ท่ามกลางเสียงฝนที่ตกลงมาแบบเทกระจาด
บรรยากาศแบบนี้ ถ้าอยู่บนแพเมืองกาญจน์นะ โอ้โห สุดยอด
ปอยยันตัวลุกขึ้นอย่างขี้เกียจ เจ้าอาเซยังนอนหลับอุตุอยู่ข้างๆ…ท่านขุนหลงยุค
ตื่นมายืนจีบยายข้างบ้าน รับสายฝนวันหยุดแต่เช้า …… ในมือมีแก้วเบียร์ แหมอะไรจะสบายขนาดนั้น
Read the rest of this entry »

ปอยว่านะ ใครต่อใคร เค้าก็มีความทรงจำ เข้มมั่ง จางมั่งกันทั้งนั้น
แต่สำหรับปอย เรื่องที่จำไว้ มันเข้มตลอด คล้ายๆกับบิลลี่

นี่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง…ที่ปอยจะจำมันไว้…ไม่เคยลืม
Read the rest of this entry »